Mezuak

Doña Pazen historia, biktimen kopuruari dagokionez hondoraketa handiena bake garaian.

Irudia
  Denbora dela, oraindik twitter bidez mugitzen ari nintzela, hari bat egin nuen Wilhelm Gustloff-eri buruz , biktima kopuruagatik inoiz izan den hondoratze handienari buruz.  Beti egin zait bitxia mundu guztiak titanikaren kasua ezagutzea, eta ia inork ez beste hondoratze askoz okerragoena. Titanicekoa ez zen historiako 20 hilgarrienetako bat ere izan (21a izan zen). Bake garaian izandako hondoratzeak bakarrik kontuan hartzen baditugu, gerra ekintzarik gabe, Titanic seigarrena izan zen hilgarrienen artean. Zaila egiten zait ulertzea zergatik den hain ezaguna eta hain gutxi, adibidez, Doña Paz-en kasua. 1987ko abenduaren 20a. "Doña Paz" Tacoblanetik Manilara doa. 1963an Japonian, Onomichi Zosen ontziolan, eraikitako ferry misto bat zen, karga eta bidaiariena. Bere izena, uretaratu zenean, Himeyuri Maru zen. 1518 bidaiarirentzako eta 66 tripulatzailerentzako edukiera teorikoa zuen itsasontzia zen, 931 metroko luzera eta 13,6 metroko zabalera zuena. 12 urtez Japoniako barruko ...

Begirada bat atzera, beste garai bat hasteko

Irudia
 Egun hauetan  eman diren baldintza batzuk direla eta, atzera begiratzen dut gaurkoan, nire karrera osora. Ontzi asko igaro ditut bertan zehar, eta denei buruz pixka bat hitz egin nahi dut, haiek zerrendatuz.  Lehenengoa ITXAS EDER izan zen. Ontzi zaharra, eta oso zaharkitua garai haietan. Oso gutxi arrantzatzen zuen, aldi batetik ontzia hondamendi hutsa zelako, beste alde batetik giza talde trebe bat ez zegoelako. Ontzi horretan gaur egun absurdutzat jotzen ditudan gauza batzuk bizi izan nituen (armadorea patroia kaleratzen tripulazio osoaren aurrean, sukaldaria kamareroarekin ostika, armadorea eskifai-kide batekin oihuka eztabaidatzen, azken kitapena eskatu zuelako alde egiteko eta ez itzultzeko). Giro horrekin logikoa da han jende gehiegi egotea lehenengo eta alde batera azken kanpaina egiten. Balio zuenak, alde egiten zuen. Ni ez nintzen tripulatzaile trebea, ezta hurrik eman ere, baina ez nuen bigarren kanpainarik egin. Beraz, hegan egin nuen, eta oso urrutira joan n...

Leopoldina Rosa, edo euskaldunak ginenean pateretan bidaiatzen genuenok.

Irudia
Askotan tokatzen zait analfabeto funtzionalen bat entzutea beren jatorrizko herrialdeetako gosetik eta gatazketatik ihesi dabilen jendea izorratzen, ez hain aspaldi Europa osoa emigratzaileen lurraldea izan dela ahazturik. Zeri egiten diote ihes XXI. mendean patera batean sartzen diren afrikarrek? Gerra eta gosez, batez ere. Zeri egiten genuen ihes XIX. mendeko euskaldunok? Gerra eta gosez, batez ere.  Zehaztu dezagun. 1842. Ipar Euskal Herrian, gaur egun "Iparralde" edo "frantziar euskal-herria" deitzen diogun hortan "uztaileko monarkia" bete-betean dago. Frantziako iraultza atzean geratu da (oraingoz), baita harek ekarri zuen guztia, hainbat gerra barne, Napoleon Bonaparteren agintaldia... Erregea Luis Felipe Orleansekoa da, denborarekin Frantziako azken erregea izango zena (nahiz eta gero Napoleon III.a enperadore tituluarekin erregetu). Baina monarkien boatoaz eta izen handiez harago, nola bizi zen herria? Bada, xehetasun argigarri baten ikusiko dugu.1...